อาจารย์ดร. แสวงครับ

ขอขอบพระคุณอาจารย์ด้วยความเคารพสุดใจครับ ที่นำความคิดเรื่อง พหุลักษณ์มามองอย่างทะลุปรุโปร่ง

มองชนิดที่ว่านักวิชาการณ์ผิวขาว ตาน้ำข้าวงง

ผมเห็นด้วยกับอาจารย์อย่างมากเลยครับ และผมแอบตอบตัวเองอยู่ในใจว่า คงต้องเริ่มที่บ้าน เหมือนอย่างที่อาจารย์เคยเล่าประสบกาณ์การแนะแนวการเรียนรู้ภาษาอังกฤษ  ให้พวกเราฟังกัน 

 ถ้าเราเริ่มจากการพัฒนาเด็กเล็ก เยาวชนได้ ก็จะเป็นการดีครับอาจารย์ เพราะสื่อต่างๆ ในสมัยนี้ก็เปลี่ยนแปลงไปมากมาย รุ่นผู้ใหญ่จะตามเด็กทันก็ยาก เด็กเองจะบริโภคสื่อก็ต้องมีผู้คอยให้คำแนะนำ มันเป็นปัญหาวนเป็นงูกินหางอยู่แบบนี้

ด้านงานวิจัยของเรา ผมซึ่งมีความรู้เพียงน้อยนิด ก็เห็นเหมือนที่เราๆ ท่านๆ รู้กันอยู่ คือเอาความรู้มาปรับใช้กับบริบทบ้านเราให้ได้ ศึกษาทั้งแนวลึกและกว้างไปพร้อมๆ กัน ซึ่งการจะศึกษาแบบนี้ ต้องทำเป็นทีม ทำทีละคน แล้วมาแข่งกันเหมือนที่เราสอนเด็กให้แข่งกันเรียน มันคงจะไม่ไปไหนละครับ

มีข้อมูลก็เอามาบอกกัน มาเล่าสู่กันฟังแล้วคิดต่อยอดไปเรื่อยๆ เหมือนอย่างที่เราเขียนและอ่านกันอยู่ในนี้ ผมก็เชื่อว่าเรามาถูกทางแล้วครับ

ขอบพระคุณอาจารย์มากครับ