กลับไม่ทันครับ รถหมด หากมีโอกาสเจอวิศิษฐ์อีกก็ฝากขอบคุณอีกมากๆเลย ถึงแม้จะคิดว่ารถหมดแล้ว แต่เขาบอกว่าปรกติแล้วมันจะหมดดึก ๓-๔ ทุ่ม ตอนที่กำลังหารถกลับนั้นเพิ่งจะสองทุ่มกว่าเอง เพื่อให้แน่ใจ เขาเลยพาตระเวนไปทั่วทุกแห่งทั้งท่ารถตู้ ๓-๔ เจ้าและรถทัวร์ จนแน่ในว่าไม่มีรถแน่ๆแล้วก็เลยพาไปนอนตรงโรงแรมท่ารถทัวร์นั่นแหละ ขอบคุณน้องๆมากเลย ด้วยความซาบซึ้งใจอย่างยิ่ง

ตอนแรกนั้นเจ้าโหน่งเขาอาสาพาซ้อนมอเตอร์ไซคล์ไปส่ง บึ่งไปได้ยังไม่ทันครึ่งทางเจ้าวิศิษฐ์ก็ขับตามไปรับขึ้นรถของเขาเพื่อจะได้เร็วขึ้น แล้วก็พากันขับรอบเมืองหารถตรงโน้นตรงนี้เป็นชั่วโมงมั๊ง