สวัสดีครับคุณ k-jira และนมัสการหลวงพี่ชัยวุธ

สิ่งที่ผมคิดนั้นคือ ถ้า พวกเราชาว blogger ที่นี่ ไม่ได้มีจุดมุ่งหมายแค่มาอ่าน มา post เฉพาะ คอ blogger แต่คิดว่าน่าจะทำให้คนที่มีศักยภาพ (ได้แก่ 1. มี internet 2. อ่านได้) มาเข้าร่วมเพราะมันมีประโยชน์จริงๆ ก็จะส่งผลต่อพฤติกรรมของเราต่อไป

การล่อหลอกคนคอเดียวกันไม่ยากครับ เอาน้ำผึ้งมาวาง ประเดี๋ยวเดียว "เจ้าประจำ" ก็จะแห่กันมา ปัญหาก็คือ surfers จำนวนมากที่ใช้ internet ในทางบั่นทอนตนเองนั่น เป็นเป้าหมายของเราหรือไม่? พวกที่ใช้ surf pornography net, violent porn site, chat, game addicts, etc ถ้าจะดึงพวกนั้นให้หันมาทำอะไรที่เป็นประโยชน์มากจขึ้น ก็น่าจะเป็น mission ที่ท้าทายดี

นั่นจึงเป็นที่มาของ การเปลี่ยนพฤติกรรม และ ทฤษฎีว่าด้วย Changing Mind ที่ยกมา

พวกเรามักจะมีเกราะกำบัง privacy ของเราเอง โดยอัตโนมัติเรามักจะไม่อยากไป invade privacy ของคนอื่น เรื่องนี้พวกฝรั่งเป็นกันมากกว่าเรา (เรื่องเคารพ privacy) ของคนตะวันออกเราชอบรู้เรื่องชาวบ้าน ชอบ comment ชาวบ้าน แต่ไม่ชอบถูก comment นั่นเป็นเพราะการขาด skill ด้าน อตฺตานํ อุปมํ กเร การเอาใจเชามาใส่ใจเรา หรือการ empathy

ทีนี้พอเรา secure สถานที่นี้เป็น sanctuary ผมคิดว่าเราก็เกิดความสงบและมั่นคง จนกระทั่งไม่อยากจะเชิญ high risk guest เข้ามา จะเชิญก็เป็นประเภท low-risk หรือ คอเดียวกัน

ผมไม่แน่ใจเหมือนกันครับว่าจะนำไปใช้ในทางปฏิบัติได้มากน้อยแค่ไหน และการดำเนินการเชิงรุก พิสูจน์แล้วว่าจะเป็นการทำงานที่มีประสิทธิภาพกว่า เราอาจจะลงไปที่กลุ่มเริ่มใช้ internet ก่อนที่ยังเป็น wanderer ไม่รู้จะไปไหน สุดท้ายพอมั่นคงพอสมควรค่อยไปลงพวก hardcore internet abuser ที่คงจะยากกว่าเยอะ ถึงตอนนั้นค่อยทำเอาทฤษฎี changing mind ไปใช้ก็คงไม่เป็นไร