ผมขอโทษจริงๆ ผมคงต้องเขียนชัดเจนมากกว่านี้ครับ (แต่ด้วยบางเหตุผลผมก็ไม่อยากระบุชื่อตรงๆ ครับ)

ผมไม่ได้หมายถึงอาจารย์ท่านอื่นๆ ที่หนังสือพิมพ์พยายามเรียกว่า "ราษฎรอาวุโส" แต่ท่านไม่ยอมรับกับ "คำเรียก" นี้ครับ

ผมทราบว่า "ผู้ใหญ่" หลายท่านนั้นทำงานหนักมาก และหลายๆ ท่านนั้นผมเคารพอย่างยิ่งทีเดียว 

แต่ผมมี bias กับ "ราษฎรอาวุโส" ท่านเดียวเท่านั้นครับ

มีคนที่ยอมรับตำแหน่ง "ราษฎรอาวุโส" จากหนังสือพิมพ์คนหนึ่งที่เมื่อเราสืบประวัติแล้วจะพบว่างานที่เคยทำนั้น ไม่ใช่เป็น "งานของตัวเอง" ครับ แต่เป็น "งานที่ตั้งฐานอยู่บนการทำงานของคนอื่น" ครับ

งานที่ทำเองมีอย่างเดียวคือ "เขียน" บทความสั้นๆ ไปลงหนังสือพิมพ์บ้าง หรือตามที่ต่างๆ ที่ high impact ต่อสังคม (หมายความว่ามีคนอ่านเยอะ) ครับ

ทำตัวว่า ฉันเป็น "นักคิด" ฉันเป็น "นักปรัชญา" ของสังคม ดังนั้นฉันเลยไม่ต้องทำงาน 

เรียกว่า "take credit" จากคนอื่นจนได้ดีครับ

ฉลาดที่จะไม่ทำงานเอง เพราะไม่ต้องรับข้อผิดพลาด 

ฉลาดที่จะ take credit เมื่องานประสบความสำเร็จ 

และฉลาดที่จะหลีกเลี่ยงเมื่องานไม่ประสบความสำเร็จ (ประมาณว่า "ผมบอกแล้วให้ทำอย่างโน้นอย่างนี้ แต่ไม่เชื่อผมเลยไม่ประสบความสำเร็จ...")

ผมไม่อยากเห็นบุคคลนี้เป็นเยี่ยงอย่างต่อเยาวชนรุ่นหลังครับ 

ผมอยากเห็นเยาวชนรุ่นหลังชื่นชมคนทำงาน "จริง" 

ถ้าท่านทราบว่าบุคคลนี้เป็นใคร บุคคลนี้คงต้องเริ่มปกป้องชื่อเสียงตัวเองด้วยการทำงานจริงอย่างที่คนอื่นทำบ้างครับ 

สิ่งที่น่าสนใจคือไม่ใช่ผมคนเดียวที่คิดอย่างนี้นะสิครับ

เริ่มมีคนรุ่นหลังที่สนใจว่าบุคคลนี้คือใคร แล้วแทนที่จะเชื่อว่าเป็น "คนดี" ตามๆ เขาบอก กลับไปใช้เวลาค้นหาประวัติการทำงานของบุคคลนี้แล้วก็ต้องผิดหวังเมื่อพบว่าบุคคลนี้ "กลวง" ครับ