สวัสดี ครับ

“ปลดปล่อยเธอซะ ปลดปล่อยผู้หญิงที่หนูกักขังเขาไว้ภายในซะ หนูพึ่งเข้าใจก็วันนี้เอง หนูไม่เคยเชื่อมาก่อนว่าหนู ทำร้ายตนเอง แต่วันนี้ ประจักษ์ซึ้งในใจว่า ไม่มีใครทำร้ายหนูเลย มีแต่ตัวหนูนี่เองที่คอยแต่ ทำร้ายตนเอง”

อ่านบันทึกนี้ แล้ว  คิดถึงหนังสือเล่มหนึ่งที่เคยอ่านนานมากแล้ว

...ใครเอาเนยแข็งของฉันไป...

การจะผ่านเขาวงกตให้ได้นั้น  ต้องหาหนทางเอง

บางทีก็หลง  สับสน  แต่หากศรัทธาแล้ว  ทางออกของเราดีเสมอ

หนังสือเล่มนี้..

ซ่อนมุมมองความคิดเอาไว้...ให้คิด...และก่อให้เกิดแรงบัยดาลใจอย่างมากมาย

ชื่นชมความคิดของคุณ

มีความสุขกับการทำงานเช้านี้ นะครับ