บันทึกที่แรงดีครับ ;)

นักวิจัยที่หวังแค่ผลประโยชน์ที่จะได้รับ เช่น เงินทองที่เหลือเกิน หรือไม่ก็บริหารให้มันเหลือเกินเยอะ แบบนี้ "กิเลส + ตัณหา = ชาติล่มจม"

นักวิจัยที่หวังถึงสิ่งที่อยากรู้ อยากแก้ปัญหา อยากหาคำตอบ เวลาเสนอโครงการ ก็อาจจะไม่เป็นที่พึงใจของผู้ให้เงินทุน เพราะไม่ได้อยู่ในใจ ประมาณว่า เงินข้า ใครอย่าแตะ แต่แตะ ต้องทำตามข้า แบบนี้ "ประเทศยับเยิน ตั้งแต่ได้นายทุนคนนี้แล้ว"

ดังนั้น ทุกอย่างเป็น "ทางสายกลาง" ที่ต้องทำให้สมดุลกัน

ขอบคุณครับที่นอนดึก...ราตรีสวัสดิ์ครับ ;)