ผมก็เด้กบ้านนอก บ้านอยู่ห่างท้องนาแค่คืบ มีลำคลองชลประทานให้แวกว่าย มีวัว มีความให้เห็น มีชาวนา มีงูเห่า มีพี่น้องญาติมิตรไปมาหาสู่ มีขนา นมเนย มาฝากกันและกัน ทักทายด้วยรอยยิ้มและมิตรไมตรี พอกลับบ้านจะเห็น ไออุ่นอ้อมกอดแม่ น้องๆ และพี่ๆที่ชื่นชมเราในสายตาชื่นชมยินดีและให้เกียรติ แต่สำหรับเรายังเป็นคนธรรมดาสำหรับที่บ้าน มีรัก มีโกธร มีหลงตัว นุ่งกางเกงขาก๋วย ถากหญ้า เก็บขยะ ตกแต่งต้นไม้ ถูบ้าน หาอาหารมาปรุงให้ลูกหลานกิน ดุด่าตามธรรรมชาติของคนบ้านนอกที่เสียงดังฟังชัด