คุณจตุพรครับ
ผมเข้าใจครับที่สื่อมา ผมก็พยายามสื่อในมุมเดียวกัน ให้เรารู้เท่าทัน ไม่หลง ไม่ต้าน แต่เข้าใจว่าอะไรเป็นประโยชน์ อะไรต้องระวัง
ผมคิดว่าเมืองไทยยังโชคดีที่มีทั้งภูมิต้านทาน และ "ยาดี" ที่ทำให้เรายังอยูรอดมาถึงทุกวันนี้ ทั้งๆที่ ระบบการพัฒนาได้ทำลายพื้นฐานของโครงสร้างมาตลอด
แต่ผมก็ไม่แน่ใจว่าฐานจะทนได้นานแค่ไหน ผมดูไปแล้วเหมือนเสาบ้านที่มอดปลวกเจาะจนพรุน เพียงแต่ยังรักษาสภาพ และยังแบกรับภาระอยู่ไหว โดยไม่รู้จะไหวได้นานแค่ไหน
- ขึ้นอยู่กับการเจาะทำลายที่เพิ่มขึ้น
- และน้ำหนักที่เพิ่มขึ้น
ความกลวงโบ๋ของสังคมไทยมีหลายมุม ตั้งแต่
- ระบบครอบครัวที่เคยแข็ง ก็อ่อนแอลง
- ระบบการพึ่งพามีน้อยลง ทั้งทรัพยากร และความเข้มแข็งของชุมชน
- ระบบทรัพย์สิน กลายเป็นระบบหนี้สิน
- ระบบทุนต่างๆ แปรเป็นระบบเงินที่ไหลออก และแปรเปลี่ยนได้ง่าย
- การพึ่งพาภายนอกสูงมากขึ้นจนมีชีวิตบนความเสี่ยง แบบยืมจมูกคนอื่นหายใจ เขาเป็นหวัดเมื่อไหร่เราก็สาหัสทันที
- การพึ่งภายนอกทำให้ถูกเอาเปรียบและอ่อนแอลงอย่างต่อเนื่อง
การที่เราจะกรองความช่วยเหลือนั้น จะต้องได้รับความร่วมมือจากเจ้าหน้าที่ ถ้าเขาทำแบบทาสของระบบต่างชาติ เราก็จะไม่ได้อะไร
น่าเป็นห่วงจริงๆครับ