สวัสดีค่ะคุณณัฐรดา รู้สึกเป็นเกียรติยิ่งแล้วที่คุณณัฐรดาแวะมาเยี่ยม

อ่านความเห็นคุณแล้วรู้สึกมีความสุขมาก

 " ชีวิตนี้จบแค่ไหน ก็พอใจแค่นั้น " เป้าหมายเดียวกันค่ะ

ท่านที่ทุ่มเทปฏิบัติท่านก็บอกว่า เดี๋ยวไม่ทันน้า  เดี๋ยวตายก่อนน้า

ก็แก้ตัวไปว่า  หากตายในวัยนี้คงยังพอมีกำลังสติปล่อยวางอย่างเบาๆได้อยู่มังค่ะ

เพราะตระหนักรู้ว่าตวามตายคือมิตรแท้ที่ไม่มีทางละวางเราเป็นแน่  เร็ว-ช้าก็ต้องมาแน่ๆ

จะพยายามต่อไป มากน้อยตามกำลังแห่งตน

ขอสมัครเป็นเพื่อนบ้านด้วยคนนะคะ..................