สิ่งที่ผมเห็นในครั้งแรกก็คือ 

• การบริหารจัดการที่รวดเร็ว ฉับไว ของผู้บริหาร

• ความเป็นเด็กที่ซุกซ่อนอยู่ในร่างของผู้ใหญ่ ที่ออกมาให้เห็นอย่างงดงาม น่ารัก (ของครูทั้ง ๑๗ ท่าน)

• บรรยากาศการพูดคุย หยอกล้อ การจดจ่อกับผลงานที่สร้างสรรค์ตรงหน้า (ตรงนี้ได้เกิดสมาธิเป็นอย่างมาก)

• ความคิดที่สร้างสรรค์ผ่านสื่อ

• “อัตตาและสถานะ” ในโลกของความเป็นจริงที่เหลือศูนย์

ครูพิศมัย เทวาพิทักษ์  แห่ง โรงเรียนร้องขี้เหล็ก  จ. เชียงใหม่