มาที่หลังก็ยังทันเวลา

พูดถึงครูหยุย ณ เวลาที่ผ่านมา ๕๕ ปีมีอะไรเยอะในตัวครูหยุยแม้จะตัวผอมๆเกร็งๆ  จริงๆคนที่มีถิ่นกำเนิดแถวสุรินทร์ก็เป็นอย่างนี้แหละ  คนนี้มีความมุ่งมั่น จริงใจดี ชอบช่วยเหลือคนอื่น นี่แหละเป็นเพราะนิสัยที่ดี  ความที่เวลาแต่ละวันมีแค่ ๒๔ ชั่วโมงจึงมีไม่ค่อยพอในการทำงานแต่ละวันของครูหยุย

มีวิธีคิดที่ดี สรุปประเด็นง่าย เร็ว ความที่มีเวลาน้อยเลย มักจะชะแว๊บ บ่อยเพื่อให้ร่างกายและหน้าตาไปปรากฏยังที่ต่างๆที่ตัวเองปรารถณา

เป็นคนไม่เครียด ร้องเพลงเก่ง ไพเราะ เพลงเด่นๆโดนๆร้องได้หมด แต่งตัวแนวเซอๆ เรียบร้อย  เหมาะสมกับเพลงที่ร้องๆอยู่  จะถือกระเป๋าหนังใบเก่งไปไหนมาไหน

เอาละปีที่ห้าสิบห้ามาถึง ก็ขอให้รักษาความดีงามเอาไว้ ลุงเอกเชื่อว่าคนไหน อ.แหวว รัก คนนั้นต้องเป็นคนดีของสังคม ขอสิ่งดีงามที่สร้างไว้ การเปิดใจช่วยเหลือผู้อื่นเสมอมา  คงจะช่วยดลบันดาลให้ชีวิตในภายหน้ามีความสุขยิ่งๆขึ้นไป  อยากได้อะไรขอให้ได้ ไม่อยากได้อะไรก็ให้สลายไปเสีย ครอบครัวมีสุขไร้ทุกข์ มีแรงบุกได้ทุกๆเรื่อง  ชื่อเสียงลือกระเดื่อง ทำอะไรได้เรื่องมันทุกๆเรื่อง ขอให้ดวงใจแกร่ง  มีแฮงในทุกๆเรื่อง รุ่งเรืองตลอดไปครับ