แม้ว่ายัง มีกาย และใจอยู่

แต่หดหู่ ห่อเหี่ยว เปลี่ยวใจนัก

เหมือนมีร่าง ซังกะตาย ไร้แรงรัก

คงเจ็บหนัก ปางตาย ไร้สุขเอย

 แต่เมื่อยัง มีร่างกาย ไม่แตกดับ

มาหันกลับ ปรับใจ น้องชายเอ๋ย

อย่ารีรอ ท้อใจ ทำให้เคย

ลุกขึ้นเลย ตะโกนก้อง ต้องทำใจ