สวัสดีค่ะทุกท่าน
- เหมือนสัมภาษณ์นางงามเลย ทั้งๆที่ไม่ได้เป็นนางงาม
- ขอบคุณทุกท่านที่มาร่วมแสดงความดีใจ ภูมิใจกับความสุขของลูกสาวครูอ้อยคนโต
- หากท่านได้เคยอ่านประวัติหรือเรื่องราวชีวิตของครูอ้อยมาโดยตลอดจะรู้ว่า กว่าจะมาเป็นวันนี้ที่มีความสุขนั้น ครูอ้อยกับลูกๆผ่านความทุกข์ยากมามากเพียงใด
- มันจบลงแล้ว และเปิดฉากใหม่ด้วยความสุขที่ทุกท่านสัมผัสได้ โดยเฉพาะครูอ้อยนั้น สัมผัสแบบกอบโกยความสุขใส่กระบุงใจทีเดียว
- โดยเฉพาะในบันทึกแห่งนี้ ที่คุณบอนเขียนขึ้นมาจากความรู้สึกภายใน ครูอ้อยคิดว่าเป็นอย่างนั้นนะคะ
- สักวันหนึ่ง ลูกเอี่ยวคงจะเข้าใจมากกว่านี้ค่ะ
- แล้วพบกันอีกนะคะคุณบอน ถึงลูกเอี่ยวจะไม่ได้เรียนเชิญคุณบอน
- แต่ในมิตรภาพของเรา ครูอ้อยก็เอ่ยปากเรียนเชิญออนไลน์นี่ล่ะค่ะ
- นะคะพบกันวันเสาร์ที่ 10 มีนาคม 2550 อาคารเอ ชั้น 6 ห้องบอลรูม นะคะ
ขอบคุณค่ะ