อาจารย์คะ

ดูรูปครั้งแรกที่อาจารย์ยังไม่ได้ย่อ...รู้สึกบีบคั้นหัวใจไม่กล้ามองตาเขาในภาพเลยค่ะ..พอฟุตบอลไทยแพ้(ดึงมาเกี่ยวจนได้)..รูปเหลือเล็กลง..ความแรงของภาพก็ลดลงไปด้วยค่ะ...นึกสงสัยว่าเวลาที่ดูภาพจริงใบโต จะรู้สึกอย่างไรบ้างนะ

ดูรูปจะมองเห็นภาพของผู้ชายที่ผอมจนแก้มตอบ มีดวงตาเป็นจุดเด่นของภาพและมีปากที่เม้มสนิท บ่าที่ห่อลีบอยู่ในชุดเสื้อผ้าที่ยับย่น มีฉากหลังเป็นเกลียวๆ

รู้สึกถึงผู้ชายคนหนึ่งที่มองโลกด้วยสายตาหวาดระแวง เก็บกด ดื้อดึง ลังเลสงสัย และไม่ไว้วางใจคนอื่น เป็นผู้ชายที่มีโลกส่วนตัวที่โดดเดี่ยว แต่ยังพยายามที่จะมีชีวิตร่วมในสังคมและต้องการการยอมรับจากสังคมแต่เขาก็ไม่ชอบทำตามกฎเกณฑ์ของสังคม คนๆนี้แม้จะตายก็จะไม่ยอมเปิดปากพูดถึงความต้องการของตนเอง เขามีความเชื่อว่ามีพลังบางอย่างที่เหนือธรรมชาติและพลังนั้นอยู่รอบๆตัวเขา

...

อ่านประวัติที่อาจารย์เขียนแล้วสงสารค่ะ.ช่วงชีวิตของเขาผูกไว้ด้วยศรัทธาต่อเพื่อนมนุษย์ที่ผุกร่อนลงไปจนวันหนึ่งเขาหมดสิ้นศรัทธาที่เขาเคยเชื่อ...นึกถึงช่วงเวลาที่เขาคิดจะนำใบหูไปมอบแก่ผู้หญิงคนนั้น...อาจจะเป็นช่วงเวลาแห่งความเบิกบานของเขานะคะ.....