สวัสดีครับคุณนก
- เรื่องนิทานไม่ยากครับ รู้สึกเป็นเกียรติด้วยซ้ำที่ส่วนกลางให้ความสำคัญกับเสียงชายขอบอย่างเรา
- แต่ถ้าเปรียบรายการของคุณนกเป็นหงส์ รายการเด็กๆที่ปางมะผ้าก็เป็นลูกเป็ดขี้เหร่อยู่ครับ
- ที่ปางมะผ้า นักจัดรายการส่วนใหญ่เป็นมวยวัดนะครับ ข้อดีคือ เด็กมีจิตอาสา และมีการวางแผนร่วมกัน มีความผูกพัน แต่ข้อเสียคือ เด็กๆส่วนใหญ่เรียนรู้มาแบบผิดๆจากสื่อกระแสหลักก็เยอะ คือพยายามเลียนแบบสื่อกระแสหลัก เราพยายามหาอัตลักษณ์ แบบฉบับในการจัดรายการของเรา
- ตอนนี้ก็เริ่มจากการใช้ภาษาไทใหญ่ และใช้เนื้อหาจากชุมชนให้มาก
- แต่จะเปลี่ยนวิธีคิดไปถึงพฤติกรรมได้ ต้องใช้เวลา และความผิดหวังซ้ำๆๆๆๆ แล้วเรียนรู้ที่จะอยู่กับมัน มองมันเชิงบวกให้ได้
- รวมถึงอาจจะต้องอาศัยความช่วยเหลือ คำปรึกษา และกำลังใจจากคุณนกนะครับ