ซึ้งใจจังเลยค่ะ บางทีปริศนาที่อยู่ในซอกหลืบลึก ที่คิดว่าคนในครอบครัวน่าจะรู้ดีกว่า

แต่มันเป็นสิ่งมหัสจรรย์จริงๆที่ผู้ดูแลสุขภาพอย่างพวกเรากลับได้รับความไว้วางใจ ค้นหาปริศนาดำจนพบ และช่วยให้ผู้ป่วยได้พบทางสว่าง และคลายทุกข์จนวินาทีสุดท้าย

น้ำชาเป็นอีกคนหนึ่งที่นึกถึงคุณพ่อทีไร เป็นเสียใจทุกครั้ง ที่คุณพ่อกลับบ้านเมื่อป่วยหนัก อยากกลับไปตายที่บ้าน แต่พวกเราคิดว่าคุณพ่อน่าจะอยู่ที่โรงพยาบาลที่มีแพทย์หลายระบบที่คอยดูแล คุณพ่อน่าจะปลอดภัยกว่า ได้แต่ปลอบคุณพ่อว่าเดี๋ยวหายดี ก็ได้กลับบ้านเราแล้ว มองเห็นน้ำตาของคุณพ่อที่ไหลอาบร่างแก้มทั้งสองข้าง...เห็นพฤติกรรมก้าวร้าวของคุณพ่อที่ดุคุณแม่ ว่าคุณแม่ตัวดีนัก ไม่ยอมให้กลับบ้าน ไม่นึกว่าความปรารถนาดีของพวกเราจะทำให้คุณพ่อเสียใจมากมายและอีก 2วันต่อมา มะเร็งก็มาพาร่างและวิญญาณของคุณพ่อจากพวกเราไป โดยที่คุณพ่อไม่ได้กลับอันแสนรักและแสนอบอุ่นอีกเลย

อาจจะเป็นตัวอย่างหนึ่งว่า ความปรารถนาครั้งสุดท้าย เมื่อได้รับการตอบสนอง จะทำให้เขาจากไปอย่างสงบ ท่ามกลางความสุข แม้บางทีมันจะขัดแย้งกับแนวทางการรักษา ทีคิดว่าการยื้อเวลาของเค้า คงจะดี แต่ลางทีตัวเค้าเองอาจจะไม่อยากทนแล้วก็ได้

เป็นกำลังใจ...ค่ะ