ความเห็น: ๓. เป็นหอยสังข์และเทพผู้คุ้มครองพ่อแม่ : อำนาจวรรณกรรมและการอ่าน

สวัสดีครับคุณLittle Jazz ชอบโลโก้ของคุณจัง

เรื่องราวของเด็กๆนั้น เมื่อนึกถึงแล้วก็มักต้องนั่งยิ้ม มีความสุขครับ

เคยมีลูกของเพื่อนร่วมงานผม พ่อพามาที่ทำงานด้วย ตัวเล็กช่างคุยกับคนโน๊นคนนี้ แต่ไม่ให้ผมคุยและเข้าใกล้ด้วย วันหนึ่งผมเลยซื้อตุ๊กตาไปสร้างสัมพันธไมตรีด้วย แต่ให้พ่อเขาเป็นคนให้ พ่อเขาบอกว่าอาว์ม่อย(ผม)เป็นคนให้ เด็กชอบตุ๊กตามาก ถูกใจว่างั้นเถอะ

หลังจากนั้น ทุกวันเขาก็หนีบตุ๊กตามา จะเล่นกับเพื่อนหรือทำอะไรก็กอดตุ๊กตาและเอาไปนั่งไว้ข้างๆ ใครเห็นก็จะบอกว่าตุ๊กตาอาว์ม่อย เวลาเจอผม ผมยืนอยู่ห่างๆก็รับกอดตุ๊กตา แล้วก็บอกว่าตุ๊กตาอาว์ม่อยให้ เลยคิดว่าเป็นเพื่อนกันแล้ว เลยเดินเข้าไป จะเล่นด้วย ปรากฏว่าเด็กร้องกรี๊ดแล้วก็กระโดดหนีกันหยอยๆ แล้วก็ช่วยกันตะโกนว่า " อาว์หนูผีมาแล้ว อาว์หนูผีมาแล้ว...!!!!! " เด็กๆกลัวผมน่ะ

ผมนึกถึงทีไรก็ขำว่าไอ้อาว์ม่อยของเขานี่มันใครกันวุ๊ย จินตนาการเด็กๆนี่น่าสนุกครับ

ตอนนี้หลานผมโตแล้ว มีครอบครัว และมีลูกเกือบเข้าประถมแล้ว