คุณสวัสดิ์ครับ...

ครั้งแรกที่คุณสวัสดิ์เชิญชวนให้มาอ่านบทความนี้...ผมอ่านด้วยความลำบากพอควร...เพราะไม่มีประโยคเน้น...เป็น Keyword...แบบที่เคยพบเคยเห็นทั่วไป...

การให้สีก็จะช่วยได้เช่นกันครับ...

การเสนอเรื่องราว...หรือบทความใด ๆของแต่ละคน...ผมเข้าใจว่ามักจะเกิดจากอาการ ตกผลึก ทางความคิดในระดับหนึ่งแล้วอ่ะครับ...

อ่านของคุณสัวสดิ์แล้ว....ประมาณว่าคุณสวัสดิ์กำลังเกิดอาการปิ๊ง(Get) กับ ปฏิจจสมุทปบาท เป็นช่วงเกิดกำลังสูงสุดในความมุ่งมั่น(Peak) ที่จะใช้เป็นกุญแจสำคัญในการไขปัญหาค้างคาใจที่มีอยู่...

โดยยกองค์ประกอบของปัจจัยร่วมเข้ามาอธิบาย...ซึ่งจะทำให้แตกแขนงไม่รู้จบ...

สิ่งที่คุณพิพัฒน์เสนอ...เปรียบได้กับเพื่อนแท้ผู้ใช้วิชาดรรชนีจี้เข้าจุดสำคัญของร่างกาย...

ส่วนผมเห็นว่า...คุณสวัสดิ์มีพันธมิตรที่มีฝีมือระดับจอมยุทธ์อยู่ไม่น้อย... การหยั่งลึกเข้าไปในเรื่องปริศนาธรรม...โดยเฉพาะ ปฏิจจสมุทปบาท เป็นเรื่องลึกซึ้ง เกินกว่าที่ปุถุชนจะเหยียบย่างเข้าไปได้...นอกจากกระเทาะเปลือกกิเลสให้บางลงเสียก่อน...

ผมเคยมีอาการตกผลึกเช่นนี้ประจำครับ แล้วก็กลายเป็นอาการฝันค้าง...โชคดีที่ผมไม่เลยไปถึงอาการไฟธาตุแตกเหมือนรุ่นน้องที่ต้องเสียชีวิตไปโดยที่ยังข้องใจอยู่ว่า มนุษย์บนโลกใบนี้ช่างงี่เง่าสิ้นดี...ไม่รู้จักศึกษาสุดยอดวิชชาที่พุทธองค์ทรงสั่งสอนไว้...แล้วเขาก็ถูกคนกว่า 99 % บอกว่าบ้า....

ปล. คุณสวัสดิ์เขียนแผนภูมิคล้ายกับ System Thinking ของ อาจารย์ชัยวัฒน์  ถิระพันธ์ นะครับ...ไม่ทราบรู้จักหรือไม่ หากสนใจลองคุยกับเขาดูก็ได้ครับ...