กราบ 3 หน...

เมื่อเริ่มสิกขาอย่างจริงจัง

ผมเคยถามน้องที่เป็นสหธรรมิกว่า...

ทำไมพระต้องสวดเป็นภาษาบาลี...

ญาติโยมที่ฟังจะเข้าใจหรือไม่...

แล้วพระที่สวด เข้าใจหรือปล่าว...

เขาตอบว่าญาติโยมที่ฟังส่วนใหญ่ไม่เข้าใจ...พระที่สวด...ส่วนใหญ่ก็ไม่รู้(อวิชชา)...พระต้องสวดเป็นภาษาบาลี...เพราะนี่คือเส้นทางที่จะคงพุทธศาสนาได้ยาวนานจนกระทั่งถึงพี่(ผม)ได้สดับนี่แหละ...555

ผมเห็นด้วยอย่างยิ่ง...เพราะเคยเล่นเกมส์สื่อสาร...ก็รู้ว่ามันเพี้ยนได้ตั้งแต่บอกต่อกันไปถึงคนที่ 3 แล้ว...

เมื่อเช้าจู่ ๆ ผมก็นึกถึงปัจฉิมโอวาทขึ้นมา...แล้วครุ่นในธรรมของพุทธองค์...จิตก็ระลึกว่า...ที่ท่านกล่าวว่าอย่าได้ประมาทนั้น...ท่านกล่าวกับภิกขุทั้งหลายว่าอย่าประมาทในการประพฤติพรหมจรรย์...เนื่องจากท่านมิได้อยู่เพื่อชำระอธิกรณ์ให้...ด้วยญาณหยั่งรู้ของท่านคงทราบว่า...ความผิดเพี้ยนย่อมเกิดขึ้น-ดับไปตามวัฏจักรของอาสวะกิเลส...

อย่างน้อย...ผูกเทศน์ก็ให้ความรู้สึกระลึกถึงธรรมว่ามีอยู่...

ผูกเทศน์นั้น อย่างน้อย    ได้รู้ ทางธรรม

รูปผ่านนาม รู้จำ             จดไว้

วันเวียนผ่าน หากพบ       สัจจ์แจ้ง

สัปปายะ อยู่พร้อม          เผาทิ้ง ปล่อยวาง

กราบ 3 หน