เป็นห่วงครูคิมคะ พี่สุเข้าใจแล้ว ความรู้สึกแบบนี้ คือ วันนั้นทั้งวันมีแต่ปัญหา มารุมล้อมรอบด้าน ทำให้เราห่วงหน้า พะวงหลัง  อาจจะเป็นช่วงเวลาหนึ่งจริงๆ

จิตใจบางครั้งก็ลืมตัว ว่าขณะนี้กำลังทำอะไรอยู่ แต่ที่ทำบางครั้งก็เผลอ เพราะคิดว่า เรื่องที่ทำเมื่อกี้นี้ เสร็จแล้ว บางครั้งเรื่องเมื่อกี้ที่เสร็จไป ยังไม่สมบูรณ์แบบ  อาจจะไม่ครบขั้นตอน

แล้วก็ไปคิดเรื่องใหม่อีก และตอนนั้นในสมอง กำลังคิดสับสน เพราะอาจจะเหนื่อยใจ หรือเมื่อยล้า และเรื่องราว ที่ประดังเข้ามา ได้หน้าลืมหลัง พี่สุเคยเป็นคะ  พะวง 

และเวลาขับรถยิ่งอันตราย เพราะลืมแม้กระทั่ง ตรงนี้เป็นสี่แยกอันตราย ลืมระวัง ฝ่าไฟแดงก็มี นี่แหละ สาเหตุหลายเรื่องประดัง  มันมาพร้อมๆกัน

พี่สุจึงขอให้ครูคิมทำใจให้สบาย อย่าคิดมากนะคะ คนเก่ง อย่าให้เกิดอีก เพราะถ้ามันได้เกิดแล้ว มันอาจจะเกิดอีกคะ  เหมือนเป็นสัญญาณเตือนเรื่องสมอง ในความสับสน  ต้องพักผ่อน หยุดคิดมาก เรียกสติคืนมา

ฉะนั้น พักผ่อนให้เพียงพอ ทำใจให้สบายคะ คงจะมีแต่ให้กำลังใจกันคะ พี่สุรู้ว่าครูคิมเหนื่อย  เพราะคนที่ทำอะไรจริงจัง จะเหนื่อยมากกว่าคนอื่นคะ  ที่เป็นเหตุ ก็เพราะรับผิดชอบต่อหน้าที่ที่ดี ที่มีอยู่ในตัวครูคิมคะ  ถ้าได้ไม่ดี อย่าทำดีกว่า นี่คือครูคิมคะ

ทำใจให้สบายนะคะ  พอดีแหละที่ไปอ่านกลอนให้คนใจเย็นในบล็อคพี่ จะได้สบายใจ สบายตาขึ้น  มีเพลงเพราะเย็นๆ ฟังด้วยนะ

บล็อคของพี่สุ ก็คงจะมีบทกลอนแฝงความคิด ธรรม เป็นช่วงๆ เพราะพี่สุไม่มีกิจกรรมอะไร นอกจากชีวิตที่พร้อมด้วยปรัชญา พร้อมที่จะถ่ายทอดออกมาเป็นบทกลอนสอนใจ เท่าที่ทำได้คะ  แล้วพบกันอีกในบทความกลอนต่อไปคะ

ช่วงนี้พี่สุกำลังฝึกตกแต่งบล็อกให้หวานและมีเสน่ห์คะ  เพราะจะเน้นกลอนจากใจ ที่รู้สึกถ่ายทอดออกมาเป็นจังหวะ  ตามอารมณ์ในตอนนั้น บางครั้งพี่สุเขียนตัวหนังสือผิด หรือบทกลอนแข็งไป  ควรจะแก้เป็นคำนั้น ไปบอกได้นะคะ  เพราะพี่สุก็ยังไม่เก่ง  คอยให้บรรดาครูภาษาไทย มาช่วยแก้อยู่คะ  ไม่ว่ากันเลย เพื่อความไพเราะของบทกลอนคะ เป็นการเรียนรู้ใหม่

แล้วมีเพลงหวานซึ้ง เพลงเดียว  ฝากรักเอาไว้ในเพลงคะ มันเพราะดีความหมายก็ดี ไปอ่านกลอนฟังเพลงเพราะ พอคลายเครียดได้คะ จะพยายามแต่งกลอนที่สร้างสรรค์  ให้กำลังใจกันคะ

นี่แหละเป็นสาเหตุ ที่พี่สุห่างหายการเยี่ยมเยือนไป แต่ใครคิดถึงมาเยี่ยมพี่สุก็ไปเยี่ยมคืนอยู่คะ อยากจะให้บล็อกนี้ของพี่สุ  มีคุณค่ามากขึ้นคะ คิดถึงกันก็ไปเยี่ยมนะคะ คนดี

สติมาปัญญาเกิดคะ ทำอะไรตั้งสติก่อนทุกครั้ง ที่รู้ว่าตนเองกำลังสับสนคะ