คุณที่ไม่ปรากฏนาม.....

มีคนหนึ่งมาปรารภกับผม เป็นข้าราชการระดับหัวหน้าส่วนราชการ ต้องจากแม่มาทำงานถึงแม่ฮ่องสอน ขณะนี้แม่ป่วยด้วยโรคมะเร็งนอนอยู่ที่รพ.ในจังหวัดนครปฐม เป็นลูกคนเล็กแต่ห่างแม่ ในขณะเดียวกันแม่ก็ถามหาแต่ลูกคนเล็ก จำเป็นต้องเทียวไปเทียวมา มันไม่ง่ายเลยนะจากแม่ฮ่องสอนไปนครปฐม แต่ก็จำเป็นต้องไป ผมก็ได้แต่บอกเขาว่า "เสียสละเถิด วางงานลงบ้าง ทำเพื่อแม่ก่อนที่จะไม่มีแม่ให้เราดูแล"

อีกท่านหนึ่งเป็นเจ้านายผมเอง แม่เสียชีวิตที่บ้านเกิดจังหวัดนครราชสีมาเมื่อไม่กี่เดือนมานี้เอง สำหรับเจ้านายของผมแล้ว ไม่มีโอกาสได้ดูแลแม่เลย แม่ก็ไม่เห็นหน้าลูกก่อนตาย ท่านคงนึกเสียใจไม่น้อย (ผมเดาเอา)

ถ้ามีโอกาส ย้ายกลับไปดูแลแม่ก็ดีนะครับ บางทีก็ต้องเลือกเอาระหว่างความก้าวหน้ากับแม่ หรือความสุขส่วนตัวกับแม่

ทุกคน (ที่มีอายุแล้ว)เมื่อทั้งพ่อทั้งแม่จากไป ไม่เหลือใครเลย เขาจะรู้สึกถึงความว้าเหว่ ความเดียวดาย เหมือนที่ผมมีความรู้สึกอยู่ขณะนี้

ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่าน

อาจารย์เก