ขอบคุณคะ....พื้นฐานดิฉัน สมัยเรียน ออกค่ายประจำแถวทางใต้  ไปกับเพื่อนๆคะ

ประกอบกับ ครอบครัว ก็ปล่อยคะ..อยากทำอะไร

ทำไป.....จบมาก็มาทำงานงานลักษณะนี้

สนใจเรื่องการศึกษา ก็เลยจัดค่ายให้ความรู้

และ รู้สึกสนุก  กับการ คิด และ ทำ  

      พอรู้ว่า ป่วย ตอนแรก ก็ซึมคะ ปรับตัวไม่ทัน

อยู่ไปๆ ก็เริ่ม เรียนรู้ หาหนังสือมาอ่าน ทำความเข้าใจ

โรค  / ร่างกาย / อะไรไปทำหน้าที่อะไร

      อย่างช่วง ก่อน ฟอกเลือด  หมอให้ทาย ยา โซเดียมคลอไรด์  ดิฉันไม่ค่ยอเข้าใจ ก็ไม่อยากกิน

แต่พอมารู้ว่า เราเป็นโรค และสารต่างๆในเลือดเรา

มันขาดโน่น ขาดนี่  ถ้าขาด เราก็ต้องเติมไปบ้าง

     ก็ ตั้งถาม น่ะคะ....เรียนจาก หมอ พยาบาล เรียน

จากเพื่อนคนไข้  ก็รู้สึกว่า ได้ความรู้ดี  พอคุยกับคนอื่นมากๆ  ก็ เข้าใจ ชีวิตเพื่อนผู่ป่วยคนอื่น

      และที่สุด ดิฉัน รู้สึกว่า โลกเรานี้ เป็น พี่น้องกันคะ

" ทำไม " เนื้อเยื่อ ของผู้บริจาค ที่ดิฉันไม่รู้จัก และมอบให้ดิฉันได้.....และให้ ชีวิตใหม่ แก่ ดิฉันได้

      ดิฉันรู้สึกว่า โลกนี้ มหัศจรรย์  และ คนให้กันได้

มาทุกยุค ทุกสมัย......

  ขอบคุณอีกครั้งคะ