ดีใจนะคะ ที่ได้รู้จักคุณจตุพร  ในครั้งนี้

เวลาของชีวิตไม่มากนัก  ดังที่คุณจตุพรกล่าวไว้

บล็อกนี้ ดิฉันสมัครไว้นานแล้ว
เพิ่งได้มาลองเขียนบันทึกในบล็อกก็วันนี้

ก็รู้ว่า บล็อกนี้ถูกสร้างขึ้นเพียงแค่เป็นสื่อหนึ่งเท่านั้น
ไม่ได้สร้างไว้เพื่อให้มันได้เติบโตงอกงามแต่อย่างไร

ซึ่งเป็นธรรมดา  ที่สิ่งต่างๆ เกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป
แม้ว่าเราอยากให้ทุกอย่างคงทน  ทุกอย่างดีงาม  แต่ทุกสิ่งมันเป็นไปตามธรรมชาติ  ย่อมสลายไปเป็นธรรมดา  วนเวียนซ้ำแล้วซ้ำเล่า ....

หากคำนึงถึงชีวิตที่เวียนว่ายตายเกิด  ชีวิตเราก็คงจะพบเจอสิ่งที่เราคิดว่าเรายังไม่รู้มานับชาติไม่ถ้วน     สิ่งเดิมๆ  ปัญหาเดิมๆ  ความสุขเดิมๆ  ความทุกข์เดิมๆ  ... 

ช่วงก่อนหน้านี้  ดิฉันก็ใช้เวลาอยู่กับการครุ่นคิดเรื่องของชีวิตและการแสวงหาสิ่งที่ดีที่สุด   แต่ยิ่งคิดมาก  ค้นหามาก   ก็พบว่ามันเป็นแต่ความคิด   เพราะตนไม่ได้ปฏิบัติให้จริงจัง    แต่ว่าสิ่งเหล่านั้นที่ได้จากการเรียนรู้ การขบคิด  ต่างๆ  มันก็กลายเป็นปัจจัยที่ส่งเสริมให้ตัวเองเข้าสู่การปฏิบัติมากขึ้นค่ะ

วันนี้...เป็นอีกครั้งที่ตัวเอง เริ่มมาขีดเขียน ความคิด ความรู้สึกลงบนคอมพิวเตอร์ ... แต่สิ่งนี้ก็ไม่คงทนค่ะ 

..ขอบคุณอีกครั้งค่ะ  ที่แวะมาแชร์ความรู้สึก นึกคิดกัน ...