" ก่อนสายเกิน "

เก็บมะลิ ดอกขาว พราวดังเมฆ
มาสรรค์เสก เป็นมาลัย ให้กับแม่
ร้อยด้วยรัก ถักด้วยใจ ไม่เชือนแช
ใช้กราบแม่ แทบเท้า กล่าวขอบคุณ

อยากบอกแม่ ว่ารัก สักหมื่นหน
อยากกอดคน คนนี้ ที่เกื้อหนุน
อยากบอกรัก แม่คนนี้ ที่ค้ำจุน
อยากจะหนุน ตักแม่ แท้จริงเจียว

จงกอดแม่ ก่อนไม่มี แม่ให้กอด
อย่าอิดออด กอดแม่ กันเถิดหนา
อย่าอยากกอด ตอนแม่เรา สิ้นชีวา
อย่าบอกว่า รักแม่ แต่สายเกิน..........

มาร่วมระลึกถึงพระคุณแม่ค่ะ