ถ้าแค่ความพอใจ ก็คือความสุขนั้น น่าจะเป็นความสุขแบบหยาบๆ นะครับ

หรือว่าความพอใจก็มีอีกหลายระดับ ที่จะต้องแจงลงไปอีกครับ

แต่ผมก็ยังรู้สึกว่าความพอใจไม่ใช่คำตอบสุดท้าย

เพราะแม้ไม่พอใจ ก็อาจจะสุข (ในระดบหนึ่ง)ได้

เพราะ ผมคิดว่าเรากำลังคุยกันเรื่องโลก ที่ผมมั่นใจว่าท่านทราบดีว่าเป็นเพียงโลกมายา

แท้ที่จริงคือความไม่ทุกข์มากกว่า

(อันเกิดจากการไม่ไปยึดติดกับ "ทุกข์" ที่เป็นปรากฏการณ์ของธรรมชาติ)

และการพอใจ ก็เป็น "ตัณหา" ของการไปยึดติดกับ "ทุกข์" ใช่ไหมครับ

แล้วจะสุขได้อย่างไร

หรือผมเข้าใจอะไรผิดไปครับ