กราบนมัสการพระคุณเจ้า  กราบเรียน ดร.ไสว  และนายขำครับ

ผมเขียนบันทึกไว้ช่วงหนึ่งอาจจะมีลักษณะคล้ายกับบันทึกนี้ครับ  ตอนที่เขียนนั้นด้วยหวังว่าจะใช้เป็นเครื่องมือหาตัว "ปัญญา" กะเขาบ้าง  เหมือนกับว่า  ยิ่งแสวงหา "ปัญญา" ผมรู้สึกราวกับว่ายิ่งเดินห่างออกจากปัญญาไปเสียทุกที  ผมเลยปิดบันทึกไว้ชั่วคราว  พอดีมีโอกาสได้อ่านบันทึกของ "นายขำ" ก็เลยลองกลับมาเปิดบันทึกเดิมนี้อีกครั้ง  เพื่อให้ท่านทั้งหลายจะได้ลิ้มลองอรรถรสตามใจชอบครับ  หากไม่ถามอะไรผมเกี่ยวกับบันทึกที่ผมเขียนไว้  จักเป็นพระคุณอย่างสูงครับ  เพราะผมเพิ่งมารู้เมื่อไม่นานมานี้ว่า  "จริง ๆ แล้ว  ผมไม่รู้อะไรเลยแม้แต่นิดเดียวกับเรื่องที่ผมพยายามบอกว่าผมรู้" เป็นความสัจจริงครับ  และผมดีใจที่ผมรู้ความเป็นจริงข้อนี้  ไม่เช่นนั้น  ผมคง "มืด" ไปอีกนาน

เรียนเชิญทุกท่านอ่านและแสดงทรรศนะได้ตามสบายเลยครับ  ผมขอแค่เป็นผู้ดูอยู่ข้างเวทีก็พอแล้วครับ

ด้วยความเคารพ
สวัสดิ์  พุ้มพวง