ตอบ มน.
- ผมก็แปลกใจที่เราต่างไม่รู้หน้าที่ ไม่รู้บทบาทของตนเอง มองหน้าไม่มองตัว ไม่เหลียวหลังไปมองภาระ ว่าที่แท้จริง เรามาอยู่ตรงนี้ หน้าที่หลักเราคืออะไร
- ผมชอบความคิดเห็นของท่านนะครับ ตรงๆง่ายๆ
- ผมเคยเขียนบทความเกี่ยวกับปลาในน้ำไว้บทความหนึ่งนะครับ ไม่ทราบว่าจะตรงใจท่านรึเปล่า ยังไงอยากให้ลองอ่านดู (คลิก)
- ขอบคุณครับ หวังว่าจะเจอกันอีกนะครับ
ตอบ nash
- ลูกศิษย์ลูกค้า ฟังแล้วนึกไปถึงเรื่อง มหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ เห็นมาตรฐานการประเมินอาจารย์ในฐานะพนักงานมหาลัย จะมีข้อนั้นข้อนี้ ไม่รู้ว่าไอ้พวกนี้จะไปบั่นทอนความสามารถของอาจารย์ แทนที่จะนำมาใช้อย่างเต็มที่ในการถ่ายทอดวิชาให้แก่ลูกศิษย์ กลับต้องแบ่งไปทำนั้นทำนี้
- พอลูกศิษย์ดื้อมากๆ อาจารย์ที่เหนื่อยจากงานอื่นมาแล้วก็ไม่ค่อยอยากจะยุ่ง เลยยอมให้ต่อรอง เพื่อความพึงพอใจของทั้งสองฝ่าย
- ตัวอย่างที่อาจารย์ยกมานั้นเป็นตัวอย่างที่ดีมากครับ และผมคิดว่าคงจะมีกรณีแบบนี้อีกในหลายๆที่
- และน่าห่วงอนาคตสังคม อย่างเช่นที่อาจารย์ว่าเช่นกัน
- น่าจะถึงเวลาเรียกจิตวิญญาณของไม้เรียวแล้วมั้งครับ ไม่รู้ว่าป่านนี้เป็นอย่างไรบ้าง
- ขอบคุณครับ