สวัสดีค่ะ  พี่หมอรุ่ง

• อ่านเรื่องราวและดูภาพประกอบตามไปด้วย
• บอกตรงๆว่า..เศร้า..หดหู่..และสงสารค่ะ
• เปรียบดั่งผู้ที่ไม่มีทางสู้..ต้องมาโดนทำร้าย
• ทั้งที่เจ็บปวดรวดร้าว  แต่ไม่อาจหยุดยั้งเขา..
• ที่จงใจทำร้ายให้เราเจ็บ..ในที่สุดจึงต้องยืนต้นตาย
• ด้วยความเดียวดาย..อยู่ต้นเดียว..
• ถ่ายเอาไว้เถอะค่ะ..เป็นที่ระลึกเมื่อถึงวันที่มันจากไปจริงๆ..