เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา ทางผู้อำนวยการศูนย์การแพทย์กาญจนาภิเษก มหาวิทยาลัยมหิดล มาชวนผมไปนั่งคุยกับหมู่อาจารย์ นักวิจัย และกลุ่มแพทย์-พยาบาล ซึ่งเป็นเวทีเสวนาทางวิชาการที่หลายหน่วยงานในมหาวิทยาลัยมหิดลทำขึ้นมาให้เป็นส่วนหนึ่งของการมีพื้นที่ทางปัญญาและพื้นที่การเรียนรู้ ให้บุคลากรและองค์กร มีที่สำหรับได้อยู่ในวัฒนธรรมขององค์กรแห่งการเรียนรู้อยู่เสมอ
ท่านชวนให้ผมไปคุยนำเสวนา การทำวิจัยชุมชนกับการพัฒนาการแพทย์และการสาธารณสุขที่ใส่ใจความเป็นมนุษย์ Humanized medical care โดยใช้ช่วงเวลานั่งรับประทานอาหารกลางวันจัดขึ้น ๔๐-๕๐ นาที มีกลุ่มคนร่วมเวทีแบบสบายๆ สักประมาณ ๔๐-๕๐ คน บางส่วนเป็นคณาจารย์แพทย์อาวุโส และบางส่วนเป็นนักศึกษาวัยละอ่อน
ตอนท้ายและระหว่างการแลกเปลี่ยนประสบกาณ์กัน มีอาจารย์แพทย์สองท่าน ร่วมแลกเปลี่ยนประสบการณ์และเชื่อมโยงกับความรู้ทางการแพทย์ ให้เห็นความเป็นสิ่งส่งเสริมกัน
เรื่องทำนองนี้ หากเสวนาไปสักเป็นสิบๆเวที และมีผู้คนที่เป็นคนส่วนน้อยในสังคมสักคน-สอง ได้มาร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้เพื่อพัฒนาไปข้างหน้าด้วยกัน ก็ถือว่าดีมากแล้ว บางครั้ง อย่างในกรณีนี้ ก็ต้องสนใจเรื่องคุณภาพมากกว่าปริมาณ
