สวัสดีครับ  subah

ผมเห็นด้วยและเข้าใจภาวะนี้ นะครับ

สำหรับตัวเองมีบ้างยังยึดตัวเองเป็นหลัก ยังเอาเรื่องส่วนตัวมาคิด มาปนกับงาน ทำให้เราทำงานได้ ไม่เต็มที่ แต่ไม่บ่อยหรอกนะคะที่เป็นแบบนั้น ยกเว้นในวันที่ใจมันล้ามากๆ

ใช่ครับ..โดยเฉพาะในวันที่เราอ่อนล้ามากๆ
อย่างล่าสุดเช้าวันศุกร์  ผมก็เปิดเปลือยให้ทีมงานได้ฟังว่า ทำไมก่อนหน้านั้น ผมถึงดูทุกข์ท้นนัก นั่นเพราะเราแบกรับอะไรเยอะมาก และไม่พึงใจให้ลูกทีมได้รับรู้  กระทั่งคลี่คลายมาแล้วในระดับหนึ่ง ถึงได้บอกกล่าวเล่าความให้กันฟัง

ผมเป็นคนประเภทค่อนข้างอิงระบบ..บางทีก็ไม่ชอบรอการสั่งการจากเบื้องบนนัก  อะไรทำได้...ก็ต้องทำ...จนบางที บางจังหวะ ก็ดูเหมือนจะก้าวกระโดดอยู่บ้า

ขอบคุณครับ...
ผมเป็นกำลังใจให้ เสมอ นะครับ