ท่านเขียนบทความได้ดีมากเลย  ในบทนี้  ซึ่งหมายถึงการทำงาน ต้องอาศัยพวกพ้องไม่มีความสามารถ แต่มีคนหนุนหลัง ก็ถือว่าทำงานได้ ส่วนจะดีหรือไม่ นั้น เมื่อมีคนถือหางอยู่  ดีหรือไม่ดี ก็ทั้งลูกพี่ลูกน้องแหละคะ

นี่แหละคะ นายว่าขี้ข้าพลอย งานมันถึงออกมา เช้าชามเย็นชาม

อยากจะแนะนำท่านด้าน ตัวหนังสือนะคะ  ท่านเขียนตัวเล็กไป  แล้วก็เป็นพรืดด้วย  ฉะนั้น ท่านต้องแก้ไขที่ตัวหนังสือก่อน

เพราะตัวหนังสืออ่านง่าย มันก็เป็นแรงดึงดูดให้คนเข้ามาอ่าน ไม่ต้องบอกเขาเข้ามาเองก็มี เพราะสนใจเรื่องนั้น  การตั้งชื่อเรื่อง  ก็มีส่วนดึงดูดด้วย

และถ้าหากมีรูปภาพประกอบด้วย หรือรูปอะไรก็ได้  สื่อออกมา บทความของท่าน จะมีคนเข้ามาเยี่ยมอ่านประจำเลย

เพราะตัวหนังสือสวยแล้ว  แล้วก็มีความคิดดี หรือไม่ดีด้วย  จะมีคนมาออกความเห็นแน่นอน มันจะเป็นตัวตัดสิน ว่าคนสนใจแค่ไหน  บางคนเขาเข้ามาอ่าน เขาก็ไม่แสดงความคิดเห็นก็มี  เพราะสังเกตได้ ทางขวามือ บอกจำนวนคนเข้ามาอ่าน

ตัวหนังสือที่เขียนในบทความนั้น ไม่ต้องมาพิมพ์ในเวบบล็อคหรอกคะ  มันช่องนิดเดียว ตัวหนังสือก็เล็กด้วย เขียนไปก้อ่านตามไม่ได้หมด

ให้ท่านไปเปิดหน้า WORD ใหม่ พิมพ์เหมือนพิมพ์รายงาน  ใช้ตัวหนังสือ  อังสนา  ฟร้อนที่  22 เท่าดิฉันเขียนนี่แหละคะ ลองดูนะคะ

แต่ละย่อหน้าเปลี่ยนสีด้วย เพื่อความสวยงาม  เสร็จแล้ว ก็อปปี้ จาก WORD คลุมดำดึงมาใส่ในหน้าเขียนบันทึกนี่แหละคะ  ก่อนดึงมาก็อ่านทานก่อน เพราะมันตัวใหญ่ อ่านสะดวก แก้ไขผิดได้ง่าย

ดิฉันสอนจระเข้ให้ว่ายนำหรือเปล่า ยังไงก็ลองทำดูนะคะ ถ้าอยากให้อ่านก็ไปเยี่ยม  จะได้กดเข้ามาอ่านได้ง่ายๆ เพราะคนเราหากันไม่เจอหรอกคะ ถ้าไม่ไปหากัน OK นะคะ

ขอให้มี  ความอดทน  ฉันท วิริยะ จิต วิมังสา ในการทำงานคะ ดีแน่นอน แล้วก็ใฝ่พัฒนา

เสียดายอนาคตของชาติคะ  เมื่อไหร่จะมีจิตสำนึก ที่ไม่ลำเอียง ของนายผู้ใหญ่ มีความเป็นธรรม คนที่ตั้งใจทำงานจะได้ไม่เสียกำลังใจในการทำงาน ถ้ามีความยุติธรรม