ทุกครั้งที่เรามีการประสบ หรือเสวยสิ่งที่เรียกว่าเวทนา วันหนึ่งนับไม่หวาดไหว เดี๋ยวตา เดี๋ยวหู เดี๋ยวจมูก เดี๋ยวลิ้น เดี๋ยวกาย เดี๋ยวใจ ชั่วนอนอ่านหนังสือชั่วโมงเดียวนี้ มันมีเวทนาหลายแบบเกิดขึ้น สลับซับซ้อนกันไป ถ้าเข้าใจความหมายเหล่านั้น มันเกิดมาเป็นธรรมารมณ์เข้าไปรบกวนจิตใจ เป็นเวทนาหลายชนิด
ทีนี้ถ้าเราไม่อ่านหนังสือ เราออกไปเดินเล่น ตาหูก็ไปได้ยิน ได้เห็น ได้อะไร อย่างนั้นอย่างนี้เข้าอีก มันล้วนแต่เต็มไปด้วยสิ่งที่เรียกว่าเวทนา แล้วก็เป็นต้นเหตุให้เกิดอะไรอีกมากมาย แล้วแต่ว่ามันมีความเหทาะสมของมันอย่างไร มีเหตุปัจจัยของมันอย่างไร เราอยู่ในท่ามกลางสิ่งที่ร้ายกาจที่สุด อันตรายที่สุด คือสิ่งที่เรียกว่าเวทนา อย่าไปกลัวเสือ กลัวผี กลัวจน กลัวตาย กลัวอะไร จงกลัวพิษร้ายของสิ่งที่เรียกว่าเวทนานี้เถิด น่ากลัวกว่าสิ่งใดหมด 