งั้นผมคงเข้าใจผิดแล้วละครับพระอาจารย์....

เพราะลูกชายคนที่สองของผม...วัดไอคิวแล้วสูงกว่าพี่ชายเขา....ผมบอกว่าเขาเป็นอัจฉริยะ...

แต่แล้วพี่ชายเขาพบแต่การปรบมือ..ยกนิ้วให้...(เพราะขยันขันแข็ง...แข่งขันชนะอยู่เรื่อย ๆ) ส่วนน้องชาย...ติดอาการเฉื่อยฉ่ำจนแม่เขามักยกความดีในการถ่ายทอดความเฉื่อยแฉะให้ผมรับผิดชอบอยู่ร่ำไป...555

ส่วนคนที่เขาปลีกกายซ่อนตน...แต่เข้าถึงการบรรลุธรรมขั้นสูงได้...แล้วไม่มีใครปรบมือ...ยกนิ้วให้...แบบนี้ควรเรียกว่าอัจฉิยะได้หรือไม่ครับ...พระอาจารย์