ขอบพระคุณค่ะอาจารย์ นายประจักษ์~natadee ที่ให้เกียรติมาแวะบันทึกแรกกันเลยทีเดียว ทำให้เห็นว่าไม่ได้ตอบท่านอาจารย์Handy ข้ามสองปีเลยนะคะ

แหม เลยทำให้ได้ทราบความจริงอีกอย่างว่าชื่อทำให้หลายคนกลัวไม่ได้มาทักทายกัน ได้แต่มาเลียบๆอ่านแบไม่ให้นุชรู้ตัว ที่จริงการมีคนเข้ามาทักทายเป็นกำลังใจให้คนเขียนนะคะ

หวังว่าอาจารย์คงไม่กลัว ดร.บ้านนอกคนนี้แล้วใช่ไหมคะ

หลานม่อนน่ารักจัง ท่าทางแข็งแรงและอารมณ์ดีนะคะ