อาจารย์เคยนั่งรถไฟไต้ดินที่ Shiga และ Ozaka

ตอนดึกขากลับเห็นคนเมา พยายามขึ้นรถตอนจอดอยู่

แกตั้งท่าเล็งประตูอยู่นาน แล้วเซซัง เอียงรี่เข้ามา

คนโดยสารทั้งตู้คอยลุ้นว่าจะขึ้นมาได้หรือปล่าว

ปรากฏว่าขึ้นได้ แต่เลยประตูที่เล็งไว้ไปตั้งหนึ่งช่วง...

พอเข้ามาแล้วยืนหลับ สัปหงก น้ำลายไหลยืด

เอามือกอดเสาแน่น...รถวิ่งเร็วและโยกขนาดไหน

แกก็โยกตามได้อย่างกลมกลืน

ดูท่ามีประสบการณ์ชำนาญกว่าอีตานอนแผ่ห้าสลึงในรูปหนู

อาจารย์ไม่ได้ดูแกตอนขาลง ว่าจะลงโดยสวัสดิภาพเพราะเจนประสบการณ์หรือไม่? เพราะถึงป้ายก่อน

เลยสงสัยอยู่ในใจมาจนวันนี้

เอ! เวลาแกจะลง ตั้งท่าอย่างไรหว่า?

เมียแกจะรอแฟ่นกระบาลตอนกลับบ้านเหมือนคนไทยไหมหนอ?