อ่านอาหาร หิวข้าวจังเลย  ทุกวันนี้ ภัตราคาร เป็นหลัก  ผลไม้ก็ตามฤดูกาล    มีอะไรในช่วงไหน ก็กินอันนั้น  ขนมก็กินแบบสะดวก สำเร็จง่าย  ไม่เลือกของไทย เพราะมันหวาน เดี๋ยวจะเป็นโรคหนักหวาน

แต่ขอชมเชย พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้า รัชการที่ 2 ที่พระองค์ทรงพระราชนิพนธ์  ในขณะนั้นสุนทรภู่ ก็อยู่ ในช่วงนั้น รัชการที่ 2 แต่งเรื่องรามเกียรติไม่จบ  เลยได้สุนทรภู่มาช่วย

ส่วนเรื่องแต่งอาหารหวานคาว  ผลไม้จะเห็นลีลาการแต่งกลอน ที่เปรียบเทียบ กับนั่นกับนี่ เก่งจริงนะ 

แต่มาถูกจับในรัชการที่ 3  หลังจากนั้น ก็ไม่มีกลอนอีก มีก็สู้ไม่ได้

ทุกวันนี้ คนแต่งกลอนกันได้ง่ายๆ จับตัวนั้นมาใส่ตัวนี้ ให้คล้องกัน ส่วนจะแปลได้หรือเปล่านั้นไม่รู้ ไม่นิยมแบบนี้ ต้องคล้องจอง สัมผัสด้วย และที่สำคัญ  ต้องมีความหมายและไพเราะห์ ซึ้ง ๆๆ หวาน

๏ ๏ เวนิสวาณิช ๏ ๏
พระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ ๖

๏ อันว่าความกรุณาปราณี            จะมีใครบังคับก็หาไม่
หลั่งมาเองเหมือนฝนอันชื่นใจ     จากฟากฟ้าสุราลัยสู่แดนดิน
เป็นสิ่งดีสองชั้นพลันปลื้มใจ       แห่งผู้ให้และผู้รับสมถวิล

แสดงว่าในรัชการที่ 6 เริ่มมีคนเก่ง  แต่จะมีใครบ้างนั้น ก็ไม่ต้องไปค้นหาหรอก แสดงความคิดเห็นเฉยๆ  เขาอยากให้เรารู้แค่นี้ ก็แค่นี้แหละ

 อันที่เราอยากรู้  ปัจจุบัน แต่ก็หาได้ไม่ยาก  ค้นในเวบได้    ก็เลยเฉยๆดีกว่า   รู้มาก  ก็แก่มาก  เข้าใจ๊