อ่านแล้วขอนึกในใจ ...

"... ๑๐ ปีก่อนที่แม่ฮ่องสอน มีคนทำงานแรกในชีวิตด้วยความศรัทธา ... ผมถามกลับตัวเองว่า แล้วงานแรกของผม ผมมีศรัทธาหรือเปล่าเนี่ย ? ..." :)

คิดต่อมา

"... มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ทำไมโชคดีจังที่มีคนอย่างคุณพนัส ปรีวาสนา (คุณ แผ่นดิน ) ... คอยเป็นเฟืองและเครื่องจักรกลที่มีลมหายใจ เชื่อมต่อระหว่างมหาวิทยาลัย นักศึกษา และท้องถิ่น ... อีกทั้ง โชคดีจัง ที่นักศึกษามีคนทำงานกิจการนักศึกษาที่ทำงานด้วยศรัทธา ... เวลาผมหันหลังไปดูที่มหาวิทยาลัยใกล้ตัวเองบ้าง ... มองไม่เห็น ..."

ผมคงได้แต่คิด และทิ้งรอยศรัทธาไว้กับทั้งสองท่านนี้ ;)