ผมยิ้ม แล้วบอกว่า กินได้เพราะผมไม่กินอยู่สองอย่างเท่านั้น คือ กบ และ กระต่าย ที่กินไม่ได้เพราะมันเป็นกบไสไม้ และกระต่ายขูดมะพร้าว ไม่นานเขาก็ยกลาบเสือมา ผมตักเข้าปากเคี้ยวแล้วหันมอง ผอ. ที่มองผมอยู่ก่อนแล้ว

                        มีมุขตลกก็เป็นด้วย

   การลาบอีห็นเสือที่อร่อยนั้น

                   ฟังวิธีทำแล้ว ชีวิตที่อยู่บ้านคำบากนี้คงจะได้สอนผู้ชายคนหนึ่ง ให้รู้จักการทำอาหาร โดยเฉพาะอาหารป่าเป็น  ไม่เช่นนั้น ไม่รอดจนถึงเดี๋ยวนี้

         คงไม่มีโอกาสจะหาอีเห็นเจอแล้วหละ ไม่รู้อยู่ในป่าเหลือกี่ตัว ใครๆก็บอกแต่วิธีทำอีเห็น คงหมดตั้งแต่สมัยก่อนแล้วกระมัง

               ท่านปู่ เนี่ย ยอมรับนะ ที่ทำอาหารบรรยายมาละเอียดเลย แต่ก็อยากถาม เหมือนน้องดุจดาวนั่นแหละได้รับคำตอบพอประมาณแล้ว

       ตอนนั้นคงจะเลือกกินลาบอีเห็น เพราะมีฟันเคี้ยวอยู่ ตอนนี้คงกินลาบปลาดุกแทนกระมัง ฟันไม่มี  โอ้ย! มีแต่ไม่แข็งแรง ฉะนั้น  ณ. ปัจจุบัน จึงเลือกกินที่อ่อนๆ คือหญ้าอ่อน ไงหละ  คริ....คริ...... ตะแนวแปววววว