- บางทีการที่ตา(แกล้ง)ไม่เห็น การที่มือ(พยายาม) จะช่วยแล้ว
- แต่ตาก็ยังเป็นตาที่มองไม่เห็นด้วยความต้องการของเขาเอง
- มือก็ต้องจำใจจำเป็นที่จะต้องปล่อยมือเพื่อให้ตาได้พบกับ
- บทเรียนี่จะต้องจดจำไปจนชีวาวาย....นั่นแหละ.....
- ดวงตาจึงจะเปิดใจยอมรับมือที่ไม่เคยเห็นมองเห็น
- ซึ่ง..เมื่อถึงเวลานั้น..ทั้งตาและมือ..อาจไม่มีทางพบกันอีกเลย..
- ขอบคุณค่ะคุณดิเรก...กัลยาณมิตรที่ห่างหายกันไปนานพอควร
- กระนั้นก็ยังระลึกถึงคุณอยู่เสมอๆนะคะ...
