ดูภาพและอ่านตามคำบรรยายของอาจารย์ หมาตัวนี้คงเป็นหมาที่ถูกเลี้ยงไว้ในบ้านนะคะ...

ความรู้สึกแรกที่เห็นภาพคือ หมามองและคิดอะไร

รายละเอียดที่เห็นจะเป็นไปตามบรรยายจินตนาการข้างล่างค่ะ

ส่วนสิ่งที่น่าสนใจคือ เมื่อศิลปินจับโฟกัสเฉพาะส่วนศีรษะของหมา..คิดว่าคงอยากเน้นการถ่ายทอด "อารมณ์ความรู้สึก" ค่ะ

ลองฝึกบรรยายค่ะ

"เสียงหัวเราะอันร่าเริงของกลุ่มเด็กๆที่เล่นในสนามหญ้าระหว่างอาคาร ทำให้โกลเด้นรีทีฟเว่อร์ชรา ค่อยๆ หยัดยืนต่อสู้กับอาการปวดตามไขข้อ สะบัดตัวสองสามครั้งก่อนที่จะพยุงตัวพาดคางมองผ่านกระจกหน้าต่างออกไป 

สีเสื้ออันสดสวยของเด็กอนุบาลกลุ่มนั้น ทำให้หวนนึกถึง คืนวันที่อบอุ่นที่มีกลิ่นขนมปังอบปะปนกับหมูย่างลอยมาจากครัวเล็กๆ ที่กระจัดกระจายบนตึกที่โอบล้อมสนามหญ้าข้างล่าง 

ช่างเป็นคืนวันอันสนุกสนานที่ได้โลดแล่นไปบนสนามหญ้าคู่กับเจ้านายตัวน้อย แอบหยุดดอมดมกลิ่นดอกหญ้าสีขาว ตะบบผีเสื้อที่บินว่อน และวิ่งไล่คาบลูกบอลอย่างไม่เหน็ดเหนื่อย

คืนวันที่ผ่านไปเหมือนกับจะกระชากเอาหัวใจผู้ชราให้เต้นเนิบนาบและเชื่องช้าแผ่วลงไปทุกที

เจ้านายน้อยที่เคยร้องไห้โยเยไม่อยากไปโรงเรียน ได้เติบใหญ่เป็นทนายความหนุ่มอนาคตรุ่งโรจน์ ทุกค่ำคืนจึงเต็มไปด้วยหน้าที่การงานและสังคม โอกาสได้ร่วมหัวเราะด้วยกันก็เลือนราง มีแต่ช่วงเวลาเช้าตรู่ที่จะได้ทักทายกันด้วยมือใหญ่ที่ตบลูบและกล่าวคำอำลา

เจ้านายจะรู้ไหมว่า ในยามค่ำคืนที่มืดมิด ผู้ชราได้มานั่งมองหาดาวประกายพฤกษ์เพื่อภาวนาให้ช่วยนำทางให้เจ้านายน้อยเดินทางกลับบ้านอย่างปลอดภัย

เย็นนี้กลับมาเยือนเหมือนทุกๆเย็น

ใครนะเคยบอกว่า เสียงที่อมตะครองโลกคือเสียงร่ำไห้และหัวเราะของเด็กๆ ใครคนนั้นจะรู้บ้างไหมว่า เสียงหัวเราะที่ร่าเริงของเด็กๆ ยังช่วยปลุกปลอบใจโกลเด้นรีทีฟเวอ่ร์ชราให้มีความหวังว่า สักวันเจ้านายน้อยจะกลับมาเร็วและได้หัวเราะร่าเริงร่วมกันบนสนามหญ้าอีกครั้งหนึ่ง"

จบค่ะ...เป็นความเหงาและรอคอยเหมือนกันค่ะ