สิ่งปรุงแต่งทั้งหลาย ไม่เที่ยงหนอ  มันเกิดก่อ ตามหน้าที่ มีสังขาร

แล้วก็ดับ เป็นธรรมดา ตามอาการ ไม่อยู่นาน มันเป็น เช่นนี้แล

อาการระยะลุกลามนี้ไม่รู้ว่าร้ายแรงหรือระยะสุดท้ายแล้วยัง  จะระยะไหนก็แล้วแต่  ชีวิตของคนเป็นโรคมะเร็ง คงจะไม่ยืนยาวถึงไหน สิ่งที่ทำให้ได้ ในระยะนี้พี่สุก็คงจะให้ได้แต่กำลังใจ และขอสิ่งศักดิ์คุ้มครองหรือปาฏิหาริย์ ให้น้องแพรว ได้หายจากโรคร้ายแรงนี้

              ถ้าหากมีหนทางหรือไม่ก็ช่วยเขาให้ได้มีอายุที่ยืนยาวไปอีกซักหน่อย และถ้าหากระยะที่ยืนยาวอยู่ได้นี้ ก็ให้เขาสมหวังในสิ่งที่จะให้เขาได้ ไม่เกินความเป็นจริง จัดคอนเสริตเล็กๆในนั้น แล้วเปิดให้เขาได้มีคาราโอเกะเล็กเล็กๆน้อยๆ   (หลังจากที่ได้วิกผมแล้ว)สวยจังเลย

          อย่างน้อยเขาจะได้มีกำลังใจว่ายังมีคนห่วงใยเขาอย่างจริงจัง แม้ว่าเขาจากไป  เขาก็จะมีความรู้สึกอิ่มใจ ที่พี่นางฟ้าพยาบาลทุกคนได้เมตตากรุณาปราณีเขาอย่างมากมาย (และที่สำคัญ อย่าบอกเขาเรื่องเวลาที่เขาเหลืออยู่ เพราะจะทำให้เขาไปเร็วเกินไป)

แต่สำหรับการค้นหาพ่อของน้องแพรวนั้น  ถ้าเขาไปมีครอบครัวใหม่แล้ว คงจะไม่มี เยื่อใยต่อกันแล้ว ค้นหามาได้ ก็จะเป็นปัญหามากกว่า และอีกอย่างน้องแพรวก็โตแล้ว ไม่จำเป็นต้องหาพ่อหรอก ไม่รู้เจอแล้วเขาจะรักเราผูกพันหรือเปล่า ลูกกับภรรยาใหม่เขาก็มี

ถ้าหากเวลามีจำกัด ญาติพี่น้องที่มีอยู่ ก็คงได้รัก ได้อบอุ่นกับครอบครัวที่มีอยู่ก็ดีแล้ว

เป็นกำลังใจให้น้องกุ้ง  สุธีรา พร้อมทั้งนางฟ้าทั้งหลายนะคะ ถ้าพี่มีโอกาสไปขอนแก่นจะไปเยี่ยมคะ  กับคุณแดง ปลูกดอกไม้ทั้งสวน อยู่โรงพยาบาลเดียวกันหรือเปล่า ลืมสังเกตคะ  ถ้าอยู่ด้วยกัน จะแอบไปดูก่อน ถ้ายุ่งจะไม่เข้าไปทักคะ(มีการ)