จากภาพที่เห็น  เด็กกำลังเล่าเรื่อง  หรือนั่งฟังมีน้ำตาไหลรินออกมา  แต่เมื่อมันไหลออกมาเขาอาจจะสบายใจขึ้น  ไหลรินพร้อมกับระบายเรื่องราวที่แน่นในอก เขาคงจะได้ผ่อนคลายสบายใจขึ้นมาบ้าง เขาอยากจะระบายกับใครซักคน ก็ไม่รู้จะได้ระบายกับใคร   อย่างน้อยก็เป็นการระบายพร้อมกับสายน้ำตา  ส่วนที่ได้ตามมา ก็คือการกล้าแสดงออก  มองไกลๆอีกคนหนึ่งกำลังเช็ดน้ำตา และก็มีเด็กบางคน  นั่งฟัง แล้วคิ้วขมวด เงี่ยหูฟังอย่างตั้งใจ เหมือนคล้อยตาม และก็คงมีบางคน เล่าให้เพื่อนฟัง เล่าไม่เป็นไม่รู้จะขึ้นต้นลงท้ายอย่างไร ทำให้เพื่อน   เพื่อนได้หัวเราะก็มี(ทุกอย่างวันนี้ที่เกิดจะเป็นตำนานที่ไม่มีวันลืมของเด็กบางคนในกลุ่มนี้ไปก็ได้)

เด็กเมื่อได้เล่าสแกนสู่กันฟังแล้ว คงจะทำให้ทุกคนคิดได้  สำหรับคนที่คิดน้อยเนื้อต่ำใจในชีวิตหรือโชคชะตา ก็พอจะใจชื้นขึ้นมาบ้าง  เพราะบรรดาเพื่อนนั้น มีเพื่อนบางคนแย่กว่าตนอีก  ตนเองมีปัญหามากกว่า เขายังตั้งใจเรียน และมานะที่จะเรียนให้จบสูงๆ (สมัยนี้เด็กเรียนไม่ค่อยสูงกัน ในชนบท เพราะปัญหาความยากจน) แล้วก็มีบางคนตนเอง มีพร้อมทุกอย่าง ปัญหาก็มีน้อย  แต่กลับไม่ตั้งใจเรียน คิดจะเลิกเรียน หนีเรียน  ทำให้ตนเป็นเด็กมีปัญหาหนักกว่าเพื่อนไปอีก   กิจกรรมนี้เด็กจะได้คิด   (เด็กหัดคิดเป็นแต่น้อยๆแหละดี)

เด็กจะได้คิดแล้วคิดจะทำอะไร ก็กลัวเสียอนาคตไป  และบางคนอาจจะอดทน เกิดความานะขึ้นมาอีก เพราะเพื่อนที่แย่กว่าเรา  ลำบากกว่าเรา  เขาก็ยังตั้งใจมานะเรียนได้

เป็นกิจกรรมให้เด็กได้คิด

ดีหรือชั่วอยู่ที่ตัวทำ  ต่ำหรือสูงอยู่ที่ทำตัว