ขอบคุณครับ

บทความฉบับนี้ ผมพยายามสกิดคนที่ชอบผลัดวันประกันพรุ่ง และชอบใช้คำว่า วันพรุ่งนี้เป็นการแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้า แต่ไม่เคยจริงจังกับคำพูดของตนเอง และทำให้ผมต้องรอ ว่า เมื่อไหร่วันพรุ่งนี้จะมาถึง ผมจะได้รับการติดต่อจากผู้ที่สัญญาผมไว้ว่าจะทำโน่นทำนี่

 นี่คือสาระหลัก ครับ

และก็มีสาระรอง ในเชิงปรัชญาของการดำรงชีวิต ที่เราไม่ควรรอวันพรุ่งนี้ ทุกอย่างที่ทำได้ควรทำในวันนี้ และใช้วันนี้ให้เป็นประโยชน์มากที่สุด เหมือนอย่างที่ ผอ.ดิศกุล กล่าวไว้นั่นล่ะครับ