ตอนผมเหยียบแผ่นดินอเมริกาครั้งแรกนั้น พูดก็ไม่ได้ ฟังก็ไม่ออก ทุกอย่างมืดมนไปหมด

ห้าปีกว่าผ่านไป ผมกลับมาพร้อมความสุขดีที่ได้มีภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่สองอย่างแท้จริง ผมมีโลกที่กว้างขึ้นอย่างมหาศาลเพราะสามารถเข้าถึงเนื้อหาความรู้ทุกอย่างที่อยู่ในภาษาอังกฤษได้ด้วยความสะดวกไม่ต่างกับภาษาไทย

หลายคนที่ไปพร้อมผมเลือกที่จะกลับเมืองไทย แต่ผมไม่กลับและเลือกที่จะสู้

ทุกวันนี้ดีใจและภาคภูมิใจในตัวเองที่อดทนและกล้าที่จะสู้ครับ