คุณเอก จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
- ขอบคุณครับแรงเชียร์ แรงใจและคำแนะนำที่มีมาอย่างไม่ขาดสาย
และ คุณ somporn (หญิงสาวผู้นำข่าวความฝันมาไกลโพ้น) เช่นเดียวกับคุณเอก
- ขอบคุณเช่นกันครับกับข้อสังเกตและคำเสนอแนะ
- ผมเองก็เคยพบหนังสือดี ๆ ถูกเก็บราวกับมรดกล้ำค่าที่ไม่ควรแตะต้อง จึงมีสภาพใหม่อยู่เสมอ เพราะน้อยนักและน้อยเหลือเกินที่เด็กจะมีโอกาสได้หยิบมาอ่าน
- โรงเรียนระดับประถมส่วนใหญ่เท่าที่พบเจอ ไม่มีครูประจำห้องสมุดอยู่แล้ว แต่จะสลับเวรไปนั่งประจำเป็นชั่วโมง ๆ ซ้ำร้ายโรงเรียนมัธยมบางที่ไม่มีแม้แต่ครูบรรณารักษ์เลยนะครับ ยิ่งทำให้กระบวนการพัฒนานักเรียนด้อยและขาดห้วงลงไป
- ที่หนักคือนโยบายการจัดซื้อหนังสือเข้าห้องสมุดโรงเรียน ผมว่า...หนังสือหลายเล่มถูกซื้อมา แต่ไม่เอื้อประโยชน์ต่อการเรียนรู้ของเด็ก อาจจะเพราะเด็กยังไม่ถึงวัยที่จะต้องอ่าน ถ้าไปอยู่ให้ถูกที่ ถูกทาง ถูกกับวัยของนักเรียนมากกว่านี้จะมีประโยชน์มากขึ้นเยอะเลย
- ตอนนี้กำลังยุให้นิสิตลงพื้นที่เก็บข้อมูลนิทานเรื่องเล่าในหมู่บ้านมาเขียนเป็นนิทานประกอบภาพวาด ..แล้วมอบให้ชุมชน เป็นหนังสือประชุมชุมชน
- ยังไม่รู้ว่า....จะสำเร็จหรือเปล่า