สวัสดีค่ะคุณเอก จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร

• Jonathan Livingston Seagull  ...
• ได้อ่านหนังสือเล่มนี้ครั้งแรกเมื่อปี 2525 ..ด้วยความรู้สึกโลดแล่น มีพลัง .. ร่างกายของเธอทั้งหมดจากปลายปีกหนึ่งสู่อีกปีกหนึ่งไม่ใช่อะไรอื่น นอกจากความคิดของเธอเอง ….
•  กลับมาอ่านหนังสือเล่มนี้อีกครั้งเมื่อไม่นานมานี้เองค่ะ เพื่อสร้างพลังให้ตัวเอง เหมือนเมื่อครั้งในอดีต
• แต่เมื่ออ่านหนังสือเล่นนี้จบอีกครั้ง ความรู้สึกแตกต่างไปจากเมื่อ ยี่สิบกว่าปีก่อน อย่างสิ้นเชิง..ความรู้สึกกระตือรือร้นหายไป...ความเข้าใจในชีวิตมากขึ้น ...และทำชีวิตให้เป็นอย่างที่มันควรจะเป็น..

 ความคิดอิสระ แต่บางทีเราก็ทำอะไรได้ไม่อิสระเท่าที่คิด

ตอนนี้จึงไม่ค่อยคิดอะไรมาก ทำงานให้มีความสุข ตามกรอบงานและหน้าที่ ทำความดีและมีชีวิตที่มีความสุข

ขอให้มีความสุขทุกวันนะคะ

บินสูงเท่าที่ใจฝัน....ท่ามกลางพายุ และท้องฟ้าที่มืดมัว นกน้อยก็พยายามกางปีกเพื่อบินไปข้างหน้า

ขอบคุณค่ะที่ทำให้คิดถึงเจ้านกนางนวลโจนาทานอีกครั้ง..โอ๊ย..โอ๊ย..

โอ่ย..โอ๊ย ...คิดถึงจัง...