คุณหมอคะ(ขอโทษนะคะพอดีเพิ่งไปอ่านประวัติมา) คนป่วยพวกนี้ต้องพึ่งทั้งยาและการดูแลเอาใจใส่ แต่คนไข้จำนวนมากไม่ยอมทานยา หรือบางครั้งก็แอบไม่ทานยา ทำให้อาการกำเริบ ซึ่งเรื่องนี้คนที่เป็นญาติก็ไม่อาจจะช่วยอะไรได้ใช่มั้ยคะ เพราะคนพวกนี้มักจะดื้อเป็นพิเศษ ดีใจจังค่ะที่คุณหมอมีเวลามาเขียนบล็อก เพราะหมอส่วนใหญ่งานจะยุ่งมาก แรกๆก็เข้ามาตอบปัญหาตามเว็บต่างๆ แต่พอดัง(ขอโทษนะคะที่ใช้คำนี้) งานก็ค่อนข้างยุ่ง ก็เริ่มละเลยการเข้ามาตอบปัญหาในเว็บไป ดิฉันอยากเรียนรู้การช่วยเหลือคนไข้เหล่านี้เพราะอยากช่วยพวกเขามากค่ะ ยิ่งเราพบเห็นปัญหานักศึกษาซึ่งเป็นโรคซึมเศร้าเยอะมาก แล้วอาจารย์ก็ไม่เข้าใจ บังคับแต่จะให้เขาเรียนให้จบ พ่อแม่ก็ไม่รู้เรื่องเพราะลูกอยู่หอพัก ผู้ปกครองเขาฝากลูกไว้กับเราแล้ว เราก็ต้องดูแลเขาให้ดีที่สุดค่ะ