หวัดดีจ้า..น้องเล็กแก้มยุ้ย

• อ่านพารากร๊าฟแรกของน้องแล้วทำให้เข้าใจผู้จัดมากขึ้น และรู้สึกขอบคุณผู้จัดมากๆที่มีความพยายามทำให้เกิดมิตรภาพระหว่างกัน  มีบรรยากาศที่สร้างสัมพันธ์ระหว่างกันของบล็อกเกอร์ซึ่งเป็นเสน่ห์ของ G2K ค่ะ...  ที่หวังมากกว่านั้นคือความยั่งยืนที่เกิด เพราะที่เคยมีประสบการณ์คือสร้างให้เราสนิทสนมกัน  แล้วสุดท้ายก็ผละจากกันไปในที่สุดด้วยภารกิจ  เลยเห็นร่องรอยของความไม่ยั่งยืน...  และก็ไม่อยากให้ประวัติศาสตร์มันซ้ำรอย
• พารากร๊าฟที่สองและสาม...พี่ขอไม่แชร์...นิ...อิอิ เพราะพี่ไม่ได้มีเวลาเข้าไปอ่าน  เลยไม่สามารถวิจารณ์ได้ ที่เขียนในบันทึกนี้ก็จาก sense ของตนเองล้วนๆค่ะ
• โดยส่วนตัวนั้นพี่ไม่อยากให้น้องออกจากกรรมการ  อยากให้ช่วยทางแล็ปไปเรื่อยๆ  วิธีคิดและมุมมองของน้องนั้นไม่เหมือนใคร และครีเอ็ทดีมากๆ...มีประโยชน์ต่อทางแล็ปมากกว่าที่จะออกมาเป็นมนุษย์ธรรมดา(คิดว่าอยู่ช่วย..ยายชะนีแขนยาวละกัน นิ....อิอิ...)

                         รักน้องและชาว usablelabs ด้วยความจริงใจค่ะ ^_^