อาจารย์ขาเเสดงว่าวันนี้หนูเอื้อมถึงความสำเร้จอีกหนึ่งครั้งเเล้วค่ะ วันนี้รับเวรจากน้องในทีมการพยาบาล ทราบจากน้องว่าคนไข้ที่อยู่ใน palliative care program ของเราคนหนึ่ง อาการดูแย่ลง case นี้ทีมเราเกาะติดเขามาโดยตลอดเป็น case PNET ล่าสุดมีการลุกลามไปที่ปอด เเพทย์เจ้าของไข้และทีม ได้คุยครอบครัวถึงการวางเเผนเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ที่จะเกิดขึ้น ครอบครัวและเด็กตัดสินใจที่จะ End up ที่โรงพยาบาลใน ขณะที่เดินไป round หนูสังเกตเห็นเเม่ตาบวม จึงคิดว่าคงผ่านการร้องไห้อย่างหนักมา ขณะเดินไปที่เตียงได้พุดคุยกับครอบครัวถามสารทุกข์สุกดิบ เเต่คนไข้หลับอยู่จึงไม่ได้ปลุก สักพักจึงจูงเเขนคุยเเม่มานั่งคุย เเละบอกคุณเเม่ว่า หากมีอะไรให้ช่วยตอนนี้ ให้บอกได้ทุกอย่าง เเม่บอกว่าอยากอยู่ที่มุมสงบ เพราะคุณพ่อจะได้ช่วยผลัดเปลี่ยน เราอนุญาตเพราะถ้าเป็น case ระยะสุดท้ายจะอนุโลมทุกอย่างเต็มที่

และจัดให้อยู่มุมที่เขาเลือกว่าสบายที่สุด หนูได้สอบถามถึงการเตรียมพร้อมของคนในครอบครัว คุIเเม่บอกว่าพร้อมเเละทำใจไว้ตลอด เเละขอให้น้องเสียที่โรงพยาบาล

เพราะไม่ต้องการทรมานจากการเจ็บปวด หนูจึงได้บันทึกส่งต่อข้อมูลไว้ใน progress

note เพื่อบันทึกไว้ให้ทีมได้รับทราบร่วมกัน ก่อนที่จะทำงานต่อ หนูจับมือพร้อมกับกอดคุณเเม่เเละบอกว่าสู้นะ ขอเป้นกำลังใจให้ มีอะไรให้ช่วยขอให้บอกกับทีมทุกคนได้เลย พอมานั่งอ่านที่อาจารย์เขียนก็เลยโดนค่ะ ปกติอาจารยืก็สอนเเบบโดนอยู่เเล้วค่ะ