- กำลังใจเป็นเรื่องสำคัญสุดเลยสำหรับมนุษย์เรา ไม่ว่าจะมีให้แก่คนที่กำลังอ่อนล้าหรือแม้แต่เข้มแข็งอยู่แล้วก็ตาม
- ผมเคยนะครับเมื่อครั้งที่นำนิสิตส่งโรงพยาบาล นิสิตต้องการลืมตาขึ้นมาแล้วยังเห็นผมอยู่ข้าง ๆ เตียง...
- ผมเข้าใจและเห็นใจ เนื่องจากผู้ปกครองไม่สามารถเดินทางในยามค่ำคืนได้
- ผมรับปาก..และกำชับเจ้าหน้าที่ทุกคนอย่างไม่ลังเลว่า "เราจะต้องทำหน้าที่ผู้ปกครองดูแลนิสิตท่านนี้ไปจนกว่าพ่อและแม่ของเขาจะเดินทางมาถึงขอบเตียง"
- และเห็นด้วยครับ...ที่บางเรื่องก็ไม่จำเป็นต้องให้รับรู้ เพราะถ้ารับรู้แล้วจะบั่นทอนกำลังใจและฉุดรั้งให้กำลังใจลดน้อยถอยลง